Ga direct naar inhoud

"Hoe kon ik, een klein Aziatisch Engelssprekend meisje, nou weten wat siepels zijn?"

Daindra

Daindra Wisaksono kwam voor haar studie aan de Rijksuniversiteit Groningen vanuit Indonesië naar Groningen. Ze studeerde aan de Faculteit Economie en Bedrijfskunde en heeft net ook haar master Strategic Innovation Management afgerond bij dezelfde faculteit.

1 martinitoren deon prins Sterker nog, ik werd zelfs verliefd op de stad. Groningen verwelkomt je, het dwingt je niet om iemand anders te zijn.

“Ik kom uit Jakarta. Dat is een grote stad. In eerste instantie had ik gemengde gevoelens over Groningen – het is een hele charmante en historische stad, maar voor mij, afkomstig uit een hele grote stad, was het vreemd: er waren nauwelijks winkels en de sluitingstijd van de winkels was zo vroeg! Alles is in Jakarta namelijk open tot 23:00 uur. In eerste instantie vond ik Groningen dus een beetje saai. Ik was er van overtuigd dat ik na mijn studie gewoon weer zou verhuizen. Maar er is veel meer in Groningen dan je op het eerste gezicht kan zien. Als je de stad eenmaal hebt leren kennen ontdek je wat er allemaal gebeurd nadat de winkels sluiten. Ik ben naar veel activiteiten geweest die door ESN werden georganiseerd. Shows, lezingen, diners, pubquizzen – zo ontdekte ik hoe de mensen hier socializen. Toen ik dat eenmaal wist was het hier niet meer saai.

Sterker nog, ik werd zelfs verliefd op de stad. Groningen verwelkomt je, het dwingt je niet om iemand anders te zijn. In een grote stad moet je jezelf vaak bewijzen, maar Groningen accepteert je gewoon. Het is heel relaxed. En echt alles is bereikbaar met je fiets. Ik had nooit gedacht dat ik daar zo van zou genieten, tot ik hier kwam wonen.

In Jakarta is het gebruikelijk dat je niet kookt als je geen gezin hebt. Een afhaalmaaltijd is daar namelijk net zo goedkoop als het kopen van de ingrediënten om zelf een maaltijd te maken. Dat was iets waar ik hier aan moest wennen. Maar er openen veel nieuwe restaurants en ik vind het heerlijk om ze allemaal te ontdekken. (Zie de tips van Daindra onder dit artikel).

Qua inburgering en het maken van nieuwe vrienden is Groningen een van de makkelijkste plekken. Er heerst hier een soort intimiteit, een verbondenheid, waarschijnlijk door de kleine schaal van de stad. Er worden veel bijeenkomsten georganiseerd, ook online. Ik ontmoette hier een van mijn beste vrienden via een studentenvereniging voor de Model United Nations.

Pexels pixabay 533342 "Hoe kon ik, een klein Aziatisch Engelssprekend meisje, nou weten wat siepels zijn?"

Het moeilijkste tot nu toe: je moet Nederlands spreken om een goede baan te kunnen krijgen. Ik spreek nu een beetje Nederlands – momenteel leer ik op C1-niveau. Mijn vriend is Nederlands, een Groninger zelfs, dus hij leert me het dialect. Een tijdje terug vroeg hij of ik op weg naar huis wat ‘siepels’ kon halen bij de Albert Heijn. Ik had geen idee wat dat was, maar hij zei dat ik gewoon even op de borden in de winkel moest letten. Nou, ik ben drie keer door de winkel gelopen en kon het echt niet vinden. Uiteindelijk ben ik het maar aan iemand gaan vragen. Ze waren zo verrast dat ze moesten lachen – hoe kon ik, een klein Aziatisch Engelssprekend meisje, nou weten wat siepels zijn? Het blijkt dus het Groningse woord voor uien te zijn. Ach, in zekere zin ben ik dus al een beetje een local.