Lokale helden:
Daniëlle Nijkamp

6-11-2019

Groningen heeft veel sterke en vooruitstrevende vrouwen voortgebracht: van excentrieke kunstenaars tot idealistische politici, en van wereldberoemde sopranen tot grensverleggende wetenschappers. Hoog tijd om de Groningse powervrouwen van nu eens te vragen naar hun inspiratiebron!

Danielle Nijkamp III Stella Dekker Fotografie 1 van 1

Gedrevenheid is een mooie eigenschap. Als die eigenschap gebruikt wordt voor zorgvernieuwing, dan vaart iedereen daar wel bij.

Voor haar studie kwam Danielle Nijkamp als 18-jarige vanuit het westen naar Groningen. Dat was destijds een hele verandering. Het lijkt een kleine stap, binnen hetzelfde land, maar het was zeker wennen. Daarom kan ze zich erg inleven in het verhaal van Ailke Westerhof (1876-1946) die de stap in omgekeerde richting maakte. Zij verliet, eveneens op 18-jarige leeftijd, de smederij van haar ouders in Leens voor een opleiding in Amsterdam. Ook voor haar zal de overgang groot geweest zijn. Maar er zijn meer overeenkomsten tussen beide vrouwen, daarover straks meer.

In 2003 leerde Danielle in het UMCG haar man kennen, vaatchirurg Ignace Tielliu. “Ja, dat was Medisch Centrum West 3.0. Ik was operatieassistent en we ontmoetten elkaar op de operatiekamer!” Ze trouwden in 2006 in Sydney, omdat Danielle in 2002/2003 een wereldreis maakte en ook door Australië had gereisd. Ze verloor daarbij haar hart aan het land en zijn bewoners. Ook haar man is nu besmet. “We proberen eens in de vijf jaar down under te gaan. We hebben er fijne vrienden gemaakt, waaronder een boer met 400 koeien! De mensen zijn er zo gastvrij en warm.” Samen hebben ze inmiddels een zoon (12) en een dochter (10).

Danielle kreeg in 2003 de baan van transplantatiecoördinator. “Je moet je voorstellen: in ziekenhuis A komt na overlijden van een patiënt een orgaan beschikbaar voor transplantatie. In ziekenhuis B wordt een patiënt met spoed opgeroepen om dat orgaan te ontvangen. Tussen die twee gebeurtenissen zijn ontzettend veel handelingen nodig en heel veel mensen actief en altijd onder tijdsdruk. Er moeten OK’s besproken worden, orgaantransport geregeld worden. Chirurgen, anesthesiologen en verpleegkundigen moeten beschikbaar zijn, familiegesprekken moeten worden gevoerd, noem maar op. Dat betekent bellen, bellen en bellen. Dat moest beter kunnen.”

Na 15 jaar UMCG nam Danielle in 2015 een besluit. Ze deed een oproep in de Startup scene en ontmoette twee ‘technische jongens’, Eds en Zareh. Samen richtten ze zich op het maken van een applicatie, waarin het hele proces zoals boven geschetst, door alle betrokken partijen te volgen zou zijn en, nog belangrijker, te controleren en te bevestigen. Het zou tijdwinst opleveren, efficiënter zijn en een kwaliteitsslag maken. Danielle begon een studie bij het NCOI, Online Communicatie en Multimedia Design, om de ontwikkeling goed te kunnen begeleiden. Het UMCG startte een pilot met het Donor Organ Transplantation System (DOTS) en plannen om het systeem landelijk en later mondiaal uit te rollen dienden zich voorzichtig aan.

Maar de unicorn statuswerd niet bereikt. “We hebben de ontwikkeling vorig jaar on hold moeten zetten. Na drie jaar investeren was mijn spaarpotje leeg en moest er weer geld verdiend gaan worden. Ik heb veel geleerd, ook over mijzelf. Je moet zakelijk zijn, zelfs met je ellebogen kunnen werken, dat is mij erg tegengevallen. Alleen met gedrevenheid kom je er niet. Die gedrevenheid zit diep, dat willen helpen, ook als het niet betaald wordt. Daarin voel ik ook verwantschap met Ailke Westerhof; haar werk in oorlogsgebied in dienst van het Servische Rode Kruis en haar keuze om er zelfs voor een tweede keer naar toe te gaan, met gevaar voor eigen leven, dat is het ware helpen.”

Danielle werkt nu bij Menzis, daar is ze Projectmanager Preventie & Projectmanagement Zorg. “Ook hier ben ik bezig met zorgvernieuwing! Denken vanuit de patiënt, zodat hulp wordt afgestemd op de unieke situatie van die patiënt. Maar ik houd me ook bezig met de ontwikkeling van speciale programma’s om te voorkomen dat patiënten überhaupt ziek worden. Door de gecombineerde leefstijl interventie proberen wij mensen gezonder te maken door te bewegen, gezond te eten, kortom de leefstijl te veranderen.” DOTS ligt te wachten op betere tijden. “De markt was er nog niet klaar voor. Veel ziekenhuizen lopen op het gebied van digitalisering nog achter. Bovendien moet alles in verband met de privacywet goed dichtgetimmerd kunnen worden.”

Bang dat er een ander met haar idee aan de haal gaat is ze niet. “Ik heb vijftien jaar dicht bij het vuur gezeten tijdens mijn werk als transplantatiecoördinator, regionaal teamleider orgaandonatie en projectleider orgaandonatie. Niemand heeft zo veel knowhow over dat hele donatie- en transplantatietraject en niemand heeft zo diep in de organisatie gezeten als ik. Maar als het gebeurt, dan kan ik daar vrede mee hebben. Als het maar gebeurt.”

Tekst: Cora Westerink
Foto: Stella Dekker Fotografie

Lokale
helden

Om jouw bezoek aan onze website nóg makkelijker en persoonlijker te maken zetten we cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) in. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen (en mogelijk ook buiten) onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen content aan jouw interesses en profiel aan. Daarnaast is het dankzij cookies mogelijk informatie te delen via social media. Lees meer over ons cookiebeleid op de volgende pagina.